Nationale carriere beurs Amsterdam

Al jaren weet ik wat ik wil worden als ik groot ben; professioneel beroepswerkloze. Lekker elke dag uitslapen, beetje in een hemd de hele dag voor de televisie liggen met een half liter bier blik van 35 cent van de buurtsuper. Af en toe een sollicitatiebrief schrijven die zo slecht is dat ik zelf niet bij de kringloopwinkel een baan kan krijgen. Een zonnig toekomstbeeld.

Maar wil ik dit nu echt ? Misschien is het werken voor een echte baas ook wel leuk. Elke dag in pak met mijn Audi RS6 leasebak naar de klanten toe om hun problemen tegen een hoog uurtarief op te lossen. (De puisterige buurjongen van 14 lost dezelfde problemen voor 10 euro en een bounty op. Maar dat terzijde).

Donderdag viel mij oog op een mailtje dat er vrijdag en zaterdag in de Amsterdam Rai de Nationale Carrièrebeurs is. Toegang is gratis. Altijd een pré voor de arme student. De OV kaart brengt je er gratis naar toe. Ook fijn. En omdat ik toch lekker in de trein kan zitten en de hele dag op een beursvloer ga lopen kan ik donderdagavond/nacht ook een biertje drinken.

Met vier blikken bier, de macbook en een flesje wortelsap ging ik vrijdagochtend richting Amsterdam. Lekker Lost, Deathnote en Battlestar Galactica kijken in de trein. Dan heb je niet door dat de reis lang is. Ik zeg altijd dat Nederland geen afstanden kent. Maar dat is per auto. Dan kan ik met 140 KM/h door de polder knallen.

Het begint meteen goed in de amsterdam rai. Mijn gratis toegang coupon deed het niet. De medewerker kon mij niet vertellen of dat kwam door mijn 12 jaar oude printer of dat de Nationale Carrièrebeurs site niet apple proof was. Ik moest maar naar een andere balie om mezelf opnieuw in te schrijven. Na nog een keer in de rij te hebben gestaan mocht ik wel naar binnen.

Je ziet de beursvloer. Het is net een grote kermis. Iedereen probeert je te lokken met gekke dingen. Pennen, muismatten, lampjes, bier openers, snoepjes en flesjes drinken waren bij elke stand te krijgen. Gelukkig hoef ik al die meuk niet. Eerst heb ik een rondje gemaakt over de beursvloer. Iedereen snakt naar personeel. Ik zie mijn zeepbel uiteenspatten. Niets geen biertje en bank. Er zal in de toekomst gewerkt moeten worden. Laat ik dan maar kijken naar een toekomstige baas die echt wat leuks kan bieden.

Ik denk al een tijdje na om eens te verdiepen in nieuwe invoermethodes voor apparaten. Veel te veel apparaten zijn te ingewikkeld voor de taak waar ze voor zijn ontworpen. Dus ik ging eerst naar Siemens toe. Groot Duits bedrijf die iets met elektro doet. Het enige wat zij doen met invoer is Mobiele telefoons en PLC’s. De mobiele telefoon divisie is inmiddels verkocht en failliet. En PLC heb ik sinds de telematica opleiding een gruwelijke hekel aan. Next

PolteQ en SysQa (Je telt tegenwoordig niet meer mee zonder een Q in je naam) zijn bedrijven die zijn gespecialiseerd in het testen van producten. Voordat je iets op de markt brengt moet het door en door getest worden. Deze bedrijven testen de producten die door andere bedrijven zijn ontwikkeld. Dit kan het zijn van het schrijven van testplannen tot het opleiden van personeel wat de testen kan uitvoeren. Dit kan van alles zijn. Het kijken of de Matrixborden boven de snelweg goed werken tot het testen van een telebankieren site. Hacken onder de baas zijn tijd :p

Wat erg jammer is dat er zoveel bedrijven zijn doorgeslagen met wierdo termologie. Bij te veel stands moest ik vragen naar wat ze nou precies doen. Human resource, Sas itil beheerder, enz enz. En dan vraag je wat ze doen en dan blijkt het gewoon een ICT bedrijf te zijn. Vind je het gek dat de mensen allemaal langslopen en er niemand bij je stand staat. Daar helpt die grote kom met pepermunt bepaald niet aan mee.

Nee, neem dan een stand met allemaal mooie dames en een hippe bus. En ja hoor. Daar stond ik weer 15 minuten te praten met een dame die ook met een realistisch toekomst beeld kwam. Als je voor ons komt werken dan moet je ook van jouw kan investeren. Het bedrijf talentomtekiezen.nl detacheerd je voor vijf jaar bij verschillende bedrijven en geeft je daarnaast in de avonduren bijscholen om je tot en echte professioneel te veranderen. Als beloning voor mijn tijd kreeg ik gratis een polaroid foto. Weer iets anders in al dat digitale camera geweld. Alleen jammer dat ik er met die drank doorlopende ogen op sta. Ik heb meteen wel een bewijs dat ik werkelijk op de beurs ben geweest.

Ik heb met veel bedrijven gesproken. Eentje die ik toch even moet noemen is Google. Zij stonden daar met een website die nog minder aankleding heeft dan Google.com. Wel grappig om zo een miljarden bedrijf te zien staan.

Na de beurs heeft de NS mij naar Nijkerk gebracht. De vier blikken bier in mijn tas zijn voor MV. In ruil voor een bord eten en Borat kijken is dat helemaal geen slechte ruil.

Ik heb weer een tas vol met folders. Die gaan in het archief (schoenendoos) als informatie die wel van pas kan komen na het afstuderen. Veel bedrijven vonden het verdomd jammer dat ik nog aan het studeren ben. Helaas heb ik de verleiding niet kunnen weerstaan en kwam ik thuis met een Google muismat, een Google lampje, een pen, snoepjes en een setje handboeien (voor mijn nachtkastje).

4 Comments

Add Yours →

I’ve been browsing on-line greater than 3 hours as of late, yet I by no means found any interesting article like yours. It?s pretty worth enough for me. In my opinion, if all site owners and bloggers made just right content as you did, the internet might be a lot more helpful than ever before.

Leave a Reply