Collecte lopen

Aan het begin van augustus werd ik gebeld op mijn vaste lijn. Er zijn maar drie soorten mensen die mij daarop bellen. Mijn ouders, Sypie en teletuig.

De meneer klonk mij iets te glad om tot de eerste twee categorieën te horen. Omdat ik zelf ook 2 jaren lang telemarketing heb gedaan gunde ik meneer de tijd om zijn verhaaltje te vertellen. Hij hield een heel verhaal over een goed doel. Dus ik begon me al schrap te zetten voor de vraag. Of ik donateur wil worden… of erger. Maar de vraag was iets wat me totaal overviel.

Natuurlijk wil ik jullie helpen met het lopen van een collecte was mijn antwoord. Hij vroeg aan mij of ik wil lopen met een collecte bus in mijn wijk. Omdat ik elk jaar iets aan vrijwilligerswerk wil doen was dit iets wat in mijn schoot werd geworpen. In september nemen ze meer contact met mij op

begin september kreeg ik een collectebus, veel reclame folders , ballonnen (yeah!) en een agenda. Eerst de reclamefolders eens goed doornemen om te zien met wie ik te maken heb. Het is het Prinses Beatrixfonds. Tegen de bestrijding van spierziektes. Wie wil er nou een spierziekte ?

Ik kreeg de flats in de Jokse als mijn looproute. Twee avonden heb ik nodig gehad om langs alle appartementen te lopen. Ik ben blij dat de mensen vrijgevig zijn. Maar ook word je geconfronteerd met bepaalde ouderen problemen. Bepaalde ouderen durven niet open te doen. (okeeh. Ik ben lelijk en 1.96 meter groot. Dat zit mij ook niet mee) De buren roddelen veel over de buren. De ene is blij om een verhaaltje te vertellen. De ander stoor ik brut in hun portie GTST.

Maar waar het om gaat is dat ik een grote pot met geld kan inleveren voor het goede doel.

Leave a Reply