Category: Rienk Jan blogt

Science Fiction korte video’s

Iedereen die mij kent weet dat ik van Science Fiction films hou. Helemaal als ze in de film proberen het zo realistisch mogelijk te maken. Jaren geleden zag ik de korte film “True Skin” voorbij komen. Ik was de video al een tijdje vergeten tot een oud collega mij HYPER-REALITY toonde. Zo kwam ik tot deze collectie van korte films waarvan ik denk dat die de toekomst aardig dicht benaderen.

True Skin

Rise

HYPER-REALITY

Sight

Een siliconen sok voor de 3D printer.

De eerste 3D printers maakten gebruik van ABS. Deze op oliebasis gebaseerde kunststof was ingewikkeld te printen. Je moet gebruik maken van een verwarmd printbed om te voorkomen dat je print kromtrekt. Daarnaast komt er giftige stoffen vrij bij het printen van ABS.

Als ik ABS print gooi ik de ramen helemaal open en sluit ik de deur naar mijn print ruimte. Ik wil niet in de buurt zijn. Natuurlijk heb ik de fout gemaakt dat ik bleef kijken bij een ABS print. Dit heb ik moeten bekopen met een heftige hoofdpijn voor de rest van de dag.

PLA is een kunststof die wordt gemaakt van plantaardige grondstoffen. Ze zeggen wel eens als je met PLA print dat het ruikt naar popcorn. Ik vind dit onzin. Maar het stink niet. PLA heeft als nadeel dat je het meteen wilt koelen. Daarom hebben de goede 3D printers allemaal een filament cooler. De Kodamo trinus 3D printer heeft zelfs een 360 graden cooler. De koele lucht wordt rondom op het object geblazen. En laat hier nu het probleem zitten. De cooler is zo goed dat de printkop ook afkoelt. Soms koelt het wel af tot 20 graden onder de ingestelde temperatuur. Dit kan problemen geven met de stevigheid van het geprinte object. De nieuwe laag heeft door de lage temperatuur niet goed kunnen hechten aan de onderliggende laag.

Dit probleem kan je oplossen door de printkop te voorzien van een siliconen kapje wat rondom te printkop gaat. Mijn printer heeft geen problemen meer om de printkop op de juiste temperatuur te houden. Een tweede voordeel is dat de printkop schoner blijft. Verdwaalde print filament blijft niet meer plakken aan de printkop.

Ik heb drie siliconen sokjes (LINK) voor een paar euro gekocht vanuit Engeland. Voor mij nu al één van de beste aankopen voor mijn 3D printer.

Een nieuwe stylus van Sony voor mijn PRS-350 ereader

Vorig jaar beschreef ik het probleem met mijn Sony PRS-350 ereader. De stylus brak zonder enige aanleiding af. Onderaan mijn blogpost begonnen de reacties te verzamelen. Ik was niet de enige met het probleem van een gebroken stylus. Het kreeg niet voor niets de naam “Sony broken stylus syndroom”.

Omdat ik me toch begon te ergeren aan het uitzicht op mijn e-reader besloot ik vorig jaar in september het probleem rechtstreeks bij Sony te melden op Twitter.

Jammer dat @sonynederland het styles probleem bij de e-readers blijft negeren. http://weblog.digitaleportfolio.nl/sony-broken-stylus-syndroom-sony-prs-350-e-reader/ . (Goh, zal @sonynederland reageren? )

Tot mijn verbazing kreeg ik een telefoontje van een manager bij Sony Nederland. Hij was door de Sony Webcare medewerker aangesproken over mijn tweet. Het goede nieuws is dat ik van hem een kosteloos nieuwe stylus krijg opgestuurd.  Een andere opdracht die hij zichzelf had gegeven was het onderzoeken waarom een nieuwe stylus bij www.sonyplaza.nl 22,40 kost. (14,90 + 7,50 verzendkosten). Hij was het met mij eens dat dit  een veel te hoge prijs is.

Zojuist @SonyNederland aan de telefoon gehad. Ik krijg een nieuw pennetje voor mijn e-reader. Ze gaan ook uitzoeken waarom die zo duur is.

Een paar dagen later stond de postbode aan de deur. Post van Sony. Een splinternieuwe stylus. Ik wil Sony met terugwerkende kracht nog ontzettend bedanken voor het oplossen van het probleem.

Nu zullen sommige van mijn lezers afvragen waarom ik een stylus gebruik? Ik lees veel boeken in het Engels. De Sony PRS-350 ereader heeft een ingebouwd woordenboek wat mij kan assisteren bij Engelse woorden die ik niet ken. Even met de pen dubbel tappen op het woord en de vertaling komt te voorschijn. De e-reader gebruikt voor zijn touchscreen niet de techniek die bij Apple en Android apparaten wordt gebruikt om een aanraking op het scherm te registreren. Dat is technisch niet mogelijk door de dikte van het elektronische papier. Sony lost dit probleem op door rondom het scherm de aanraking te detecteren met een onzichtbaar infraroodveld. Mijn vingers zijn helaas te dik om elke aanraking goed te detecteren. Vandaar het pennetje.

Waarom schrijf ik er zo laat nog een blogpost over dit probleem? Omdat het probleem zich nog steeds voordoet. Ook in 2012 heb ik reacties op mijn blogpost gehad van lezers met afbrekende pennen. Op www.sonyplaza.nl is niets gedaan aan de prijs en verzendkosten van een vervangende stylus. Die kost nog steeds 15 euro plus 7,50 euro aan verzendkosten.  Een hoge prijs voor een product wat zeer goedkoop te produceren is en door de brievenbus past.

 

 

Flessenhouder, wat een suffe naam.

Werkt er bij het kruidvat een medewerker die lifehacking.nl leest? Het moet haast wel! In April schreef ik op mijn blog een artikel over het shampoofles ophangsysteem. Met mijn artikel won ik zelfs prijs op lifehacking.nl. Ik kan nu onder de douche geen idee meer vergeten.

Op Twitter werd ik door LD er op geattendeerd dat het Kruidvat nu een soort gelijk hulpmiddel op de markt heeft gebruikt,  met de suffe naam:  flessenhouder. Een geëvolueerde versie van mijn idee. Ik ben er trots op dat er weer een mooi idee van mij in uitvoering is gebracht. Ik zou het touwtje tussen de zuignap en de fles wel langer maken. Nu kun je zo moeilijk in de fles knijpen.

Ik ben benieuwd of ik van de Kruidvat een setje krijg om uit te proberen?

Kruidvat shampoo houder
Kruidvat shampoo houder

 

Mijn tijd raakt op

Mijn streven is om in september mijn afstuderen af te ronden.  Als ik op de klok kijk, dan weet ik dat ik niet meer zoveel tijd heb. Stiekum wil ik graag de deadlines verschuiven. Dat lijkt makkelijk. Maar het voelt niet goed. Het beste kan ik de komende weken me helemaal in de ronde werken.

Gelukkig staan veel dingen al op papier. Ik zal er  nog wat flink aandacht aan geven om er een rode lijn in te krijgen. De fouten eruit te halen. Waar de komende weken het meeste tijd in gaat zitten is het vertalen van de het concept en het functioneel ontwerp naar een presenteerbaar model. Nog even doorbikkelen Rinkel.

Om de rode lijn voor toekomstige lezers beter op papier te krijgen ben ik op zoek naar voorbeelden uit het bedrijfsleven.

  • Welke methodes zijn gebruikt om werknemers en bedrijven laten aanpassen aan het nieuwe werken?
  • Welke bedrijven zijn al heel ver in het gebruiken van het nieuwe werken?
  • Kennen julle bedrijven die het nieuwe werken niet willen accepteren?

Mijn concept van het afstudeer verslag

Het einde van de Apple Dock connector

Vanochtend zag ik de mogelijkheden van IOS 5 beta 2. De IOS 5 apparaten gaan in het najaar draadloze synchronisatie krijgen.

[vimeo]http://vimeo.com/25577886[/vimeo]

De laatste paar maanden is er meer bekend geworden over de strategie die Apple wil gaan volgen. De IOS 5 apparaten kun je vanaf dit najaar zonder computer activeren. Muziek en video kun je draadloos met het airplay protocol versturen naar jouw radio en televisie. Jouw informatie ga je synchroniseren met iCloud en draadloze synchronisatie. De kabel zal in de toekomst alleen de functie krijgen om de telefoon te laden. Het zal niet lang meer duren en Apple zal het einde van de DOCK connector aankondigen.

De Apple dockconnector is groot en lomp. Kijk eens naar het ontwerp van de laatste iPod Nano. Het apparaat lijkt bijna om de dock heen ontworpen. De andere belangrijke reden dat Apple graag van de Dock connector af wil is het verdienmodel. Aan de verkopen van airplay licenties valt meer te verdienen dan aan de verkoop van licenties om de dock connector te mogen gebruiken.

Waarmee gaat ik dan in de toekomst mijn IOS apparaten mee opladen? Dit zal gebeuren zoals is afgesproken in een nieuwe Europese richtlijn met Micro-USB. Deze Europese richtlijn is aangenomen door alle grote telefoonfabrikanten inclusief Apple. Hiermee willen ze graag de wildgroei van verschillende connectors tegengaan. Een stap tegen de vervuiling die ontstaat doordat elke telefoonfabrikant zijn eigen telefoon lader met zijn telefoon meelevert.

Wat zal dit betekenen voor de strategie van Apple. Ik denk dat de dozen waarin IOS apparaten komen nog platter en kleiner zullen zijn. De omarming van micro-usb gaat er voor zorgen dat Apple geen lader en kabel meer in de doos gaat leveren. Deze accessoires zullen een plekje krijgen aan het accessoires rek. Veel consumenten hebben namelijk thuis al een usb lader en een micro-USB kabel.

Er zal altijd weer mensen zijn die zeggen dat Apple die niet kan maken. Maar dit is het verhaal van de vooruitgang. De eerste computers zonder seriële en parallelle poort werden ook niet enthousiast ontvangen. Mensen hadden namelijk printers , muizen en scanners die van deze interface gebruik maakten. Maar hoor je die mensen vandaag nog klagen?

Sony Broken Stylus Syndroom – Sony PRS-350 e-reader

“Neen Meneer. Op de Stylus geeft Sony geen garantie. Maar u kunt op onze webshop www.sonyplaza.nl voor 23 euro een nieuwe bestellen.”

“Ooh,  Of u garantie heeft als u een nieuwe stylus bij ons koopt. Dat weet ik niet.

Het internet staat er vol mee. Boze klanten die de Sony e-reader PRS-350 bezitten waarbij op een onverklaarbare wijze de stylus breekt. Op zijn Nederlands wordt de stylus ook wel pennetje genoemd.

Ook bij mijn e-reader is dit gebeurd. Lekker op de bank lag ik boek te lezen op mijn Sony PRS-350. De e-reader in mijn linkerhand. De stylus in mijn rechterhand. Ik lees boeken in het Engels. Weet ik even een woord niet. Dan hoef ik alleen even dubbel te tappen met de stylus. De e-reader toont mij dan de Nederlandse vertaling. Erg handig.

Minder handig was dat opeens de stylus in twee delen lag. Eerst dacht ik dat de schroefdraad los zat. Helaas bleek dit niet zo te zijn. Zonder enige kracht te zetten lag die uit elkaar. Als je de afbeeldingen bekijkt lijkt het wel of het kunststof van de stylus verkeerd is gegoten.

Eerste telefoontje naar Sony

Gelukkig geloof ik in de goedheid van de klantenservice van Sony. Dus ik bellen met de helpdesk van Sony. Dat werd mij verteld dat voor garantie afhandeling ik het beste terecht kan bij de reparatieboer. Dan daar maar mee bellen

Tweede telefoontje naar FRS europa

Voor garantie en reparatie gebruikt Sony de firma FRS Europa in Almere. Te bereiken op 036-5388853

De dame die ik aan de lijn kreeg klonk alsof ze geen plezier heeft in haar werk. (Zal zeker in Almere wonen?! ) De belmiep vertelde mij al meteen dat er geen garantie op een stylus zit omdat het een accessoire betreft. Maar ze kon mij voor 23 euro een nieuwe toesturen.

Derde telefoontje naar Sony

Maar weer met Sony Nederland bellen. Waarom ik bel. Nou omdat FRS Europa mij niet wil of kan helpen. De verkoper reageerde wel dat hij 23 euro voor een nieuwe pen raar vond. Ik kan beter de pen rechtstreeks bij Sony kopen voor 15 euro. Wat die belkees mij niet vertelde is dat de website ook nog 7,50 euro aan verzendkosten rekent. Ja, 7,50 euro om een stukje metaal en plastic te versturen. Uiteraard werd ik hier niet blij door.

Ik kon het niet laten om het te vragen. Krijg ik op een losse stylus wel garantie? Nou, dat kon de belkees mij niet vertellen. Maar wel dat er op de stylus die bij de e-reader zit geen garantie zit. Dat de e-reader zo is ontworpen dat de stylus een onderdeel van het design is telt niet mee.

Ik ben niet alleen

Als je op dit probleem gaat Google’en zul je zien dat ik niet de enige ben. Bij heel veel klanten van Sony breekt de stylus. Er zijn nu zoveel pagina op het internet te vinden dat het probleem geen incident meer is. Het heeft zelfs al een naam gekregen; Broken stylus syndrome

Fix your own stuff

Ik ga nu niet meteen 23 euro betalen voor een stukje staal en plastic. Dat doe ik al voor Apple producten. Sony heeft het nog niet verdiend dat zij ook dat prijsmodel mogen hanteren.

Wat ik gedaan heb is een fijne kleine schroef in de pen draaien. Nu heb ik toch een stukje houvast om de pen uit de e-reader te kunnen trekken. Het is meteen ook een opening voor gesprekken. Als mensen mij vragen waarom er een schroef inzit, kan ik ze vertellen hoe hard het garantie beleid van Sony zuigt.

Wat kan ik doen?

Erover bloggen en twitteren. Ik verdien nog steeds een leuk zakcentje aan mijn blogpost over KPN digitenne. Dan ga ik de inkomsten uit deze blogpost gebruiken om te sparen voor een nieuw pennetje. Ik zet binnenkort een knalgele schroef in de e-reader. Mensen mogen mijn schroef zien 😀

Weet je. Ik cc deze blogpost meteen naar Kassa en Radar. Kunnen zij in de komkommertijd kijken of ze hier een item aan durven te wagen.

Helaas heeft Sony al jaren zijn glans verloren. De garantie en communicatie hebben zij uitbesteed. Sony is een doorgeefluik geworden van slechte producten. De afgelopen weken heeft de communicatie-afdeling van Sony al bewezen hoe slecht zij de afhandeling van de Playstation Netwerk heeft afgehandeld.

Geef mij nog een reden om Sony producten te kopen?

UPDATE 10 februari 2012

Vorig jaar heb ik door deze blogpost van Sony een nieuwe stylus ontvangen -> Een nieuwe stylus van Sony voor mijn PRS-350 ereader

 

 

Waar ben ik?

Langzaam begint de storm tot een kalme bries te af te nemen. De storm van onzekerheid is nu een briesje met een richting. Maar soms wil het nog wervelen.

Ik zit in de situatie dat er orde begint te ontstaan in mijn gedachtes. Langzaam weet ik waar ik heen wil gaan met mijn afstuderen. Er is een vroeg concept voor een eindproduct. Natuurlijk ga ik daar nu nog niets over vertellen. Misschien bedenk ik de komende weken wel een compleet nieuw concept. Maar zolang je nog geen nieuw schip hebt, kun je beter het oude schip nog niet op de brandstapel gooien.

Ik heb stimulatie nodig. Zodra ik met mensen praat begint het in mijn bovenkamer te borrelen met richtingen. Allemaal stukjes informatie waar ik iets mee wil doen. Zo’n berg aan informatie. Hoe kan ik dat allemaal gestructureerd verwerken. Hoe kan ik die grote stroom aan informatie nu goed visualiseren op een manier dat ik het snap en weer terug kan vinden. De oplossing is iets wat al heel dichtbij bij mij zat. Alleen nu pas leer ik het gebruiken.

Waar heeft die Rinkel het toch over? Nou, ik heb het mindmappen weer opgepakt. lange tijd heb ik het nut daar niet van ingezien. Ik dacht dat mindmaps alleen handig waren voor het leren van informatie voor de lange termijn. Maar mindmaps zijn nog veel beter te gebruiken voor structuur en richting.

Structuur. Ja. vuurwerk. Als je ergens aan denkt leg je associaties. Dit gebeurt als een vuurwerk. Je begint met een trefwoord en dan beginnen de associaties te rollen. Tenminste bij mij wel. Als je op de conventionele manier gedachtes gaat opschrijven doe je dat vaak in rijtjes. Rijtjes hebben een begin en een einde. Daar gaat het fout. Je legt niet makkelijk verbindingen tussen de juiste punten.  Bij een mindmap kun je de informatie op de juiste plek plaatsen met de juiste verbindingen.

Richting. De manier hoe de hersenen omgaan met informatie. In de hersenpan liggen routes. Deze routes kennen allemaal zijtakken. Hersenen zijn geen grote computerdatabase waar alle informatie gestructureerd in rijtjes ligt opgeslagen. Het is eerder een grote bol wol die ernstig door kat is mishandeld. Het is veel natuurlijker om gegevens te noteren op papier zoals de hersenen informatie opslaan.  In een mindmap.

Om mij hierbij te helpen heb ik een boek te leen van Bob Maas.

Het boek komt uit 1996. Voor mijn generatie komt het erg gedateerd over. De opmaak lijkt wel uit 1980 te komen. Het is de Mindmap bijbel. Mijn eerste gedachte was om het boek even snel door te bladeren. Het werd niet bladeren. Het werd lezen. Het boek pakte mij beet. Voor mij was het een feest van herkenning en een bevestiging van veel dingen. Wij gaan verkeerd om met de kracht van de hersenen. Wij houden ons dom met hoe wij om gaan met deze ontzettende capaciteit die de hersenen ons bieden.

Waar ik de laatste paar weken meer tijd aan besteed is staren. Ik had eerst het steeds het beeld dat als ik niets deed ik dan stom was. Ik was altijd bezig met iets. Boeken lezen, films en series kijken of internetten. Maar het is ook leuk om helemaal in gedachtes weg te zinken. Ik denk dan niet echt. Maar ik laat me leiden door wat er door mij heen floept. Gewoon lekker dagdromen.

Dit komt door een ander boek wat ik voor mijn afstuderen aan het lezen ben. Het bewuste onbewuste van Ap Dijksterhuis.  Dit boek heb ik speciaal voor mijn afstuderen bewaard. Ik zit met de vraag waarom mensen zo snel dingen afstoppen en andere dingen doen zonder een verklaarbare oorzaak.  Ik geef mijn onbewuste steeds meer een grotere rol bij mijn denken. Als ik iets kwijt ben ga ik niet bewust op zoek. Ik wacht tot het in mijn bewustzijn schiet. Het klinkt raar. Maar de dingen waar je het eerst aan denkt zijn vaak ook de juiste.

Helaas praten boeken niet terug. Daarom ga ik naar de mensen toe. Deze week ben ik in Groningen geweest om met Herman Kopinga te spreken. Ook ben ik Amsterdam op en neer gegaan voor een Hamburger en een gesprek met Cora.

Herman is een slimmer werken coach. Hij observeert, analyseert en adviseert mensen hoe ze slimmer om kunnen gaan met een computer. Ik zie slimmer werken als één van de grondpeilers van het nieuwe werken. Van hem heb ik vele nieuwe inzichten geleerd. Oja, hij maakt ook mindmaps.

Cora Maas is de vrouw van Bob. Zij bewaakt mijn planning. Eens in de twee weken hebben wij een ontmoeting om mijn bevindingen en werkzaamheden te bespreken. Het momentje om weer eens alles op een rijtje te zetten.

De komende twee weken zullen in de teken staan om de informatie tot een leesbare brei te breien.