Weekendje Duitsland – Krämer Brücken Fest Erfurt

Waarom heb ik de stille angst dat dit wel eens een te lange post gaat worden ? Nu maar hopen dat deze niet een te grote aanslag gaat vormen op mijn eindeloze datalimiet :p (Aproxius is lief, Rinkel aait Aproxius)

Dag 1 – Donderdag – Ik zie weer veel van Duitsland

Afgelopen donderdag 14 juni vertrok er een kleine delegatie vanuit Leeuwarden richting Erfurt. Wij gaan Nederland vertegenwoordigen op het Duitse Krämer Brücker Fest wat elk jaar in Erfurt plaats vindt. Om 9:00 vertrok de trein vanuit Leeuwarden om via Groningen bij Weener de Duitse grens over te gaan. In Leer kon overgestapt worden van het Arriva treintje naar een grote Duitse trein. Deze bracht ons met een lekker vaartje richting Bremen waar we in de Duitse trots stapte : De ICE trein.

Met de mooie snelheid van 250 km per uur schoot deze witte slurf door Duitsland heen. De ICE is een trein zoals ik graag een trein wil zien. Van binnen voorzien van luxe vliegtuig stoelen die je kunt verstellen. tafeltjes om aan te werken, een restaurant, (Engels sprekende) obers enz enz. Je vergeet even dat je aan het reizen bent.

Je zou haast denken dat wij snel zonder problemen in Erfurt gaan komen. Maar elke medaille heeft ook zijn keerzijde. In Hannover kwam de ICE op tijd aan. Maar hij moest daar zo nodig wachten op een vertraagde,aansluitende trein waardoor de ICE zelf een vertraging opliep. In Göttingen miste we door deze actie helaas onze aansluiting naar Erfurt. Nu hadden wij de keuze om twee uren te wachten op de volgende trein of met een omweg te reizen. We kozen voor de laatste optie. In Göttingen hadden wij twee minuten voor de overstap. Een klein treintje bracht ons naar het station van Eichenberg 15 km verderop. Daar uitgestapt klapte het landklimaat meteen in ons gezicht. Het is heet en benauwd. In deze verschrikkelijke hitte moeten we nu wachten op de trein die ons naar Erfurt gaat brengen.

Deze trein is een attractie op zich. Het is één enkele treinwagon met een hele sterke motor. De stoelen zijn voorzien van gordels. Snel zou ik begrijpen waarom dit zo is. De trein is de rallyauto onder de treinen. Vol vermogen gaat deze door de heuvels en landschappen door. Bij elke verzameling huizen met iets van een perron stopt deze trein.

Over een stuk van 90 KM rechtstreeks heeft deze trein er 126 minuten over gedaan. Maar dit heeft ook mee te maken dat de trein stopt bij 26 stations. En bij elke onbewaakte spoorweg overgang deze stapvoets genomen moet worden met de claxon aan. “Even the birds go faster then this train” is een quote die mij nog lang zal heugen. Tijdens de reis zie je nog veel de invloed die 45 jaar oost-Duitsland heeft gedaan. Veel huizen zijn verlaten. Je ziet veel industrie. Maar wat je ook ziet is de natuur. In Duitsland kun je nog echt de plekjes vinden waar je rust kunt vinden.

Om 18:00 waren wij op het eindpunt. Station Erfurt. Compleet in het nieuw gestoken met veel glasplaten. Het eerste wat we hebben gedaan is bier, worst en chocolade kopen. Je bent niet voor niets in Duitsland. De stadsbus bracht ons naar het dorpje Ürbich. De komende dagen onze uitvalbasis.

Dag 2 – Vrijdag – Babe, show my Erfurt

Er was voor het hele weekend slecht weer voorspeld. Maar toen ik vrijdag wakker deed een blik naar buiten mij iets anders zien. Ben maar mooi in een korte broek en zomers hempje geschoten. Het was al halverwege de middag. IS was al naar Erfurt omdat zij een nieuw paspoort en wat andere papieren nodig had. Ik mocht van haar uitslapen. Lief he. In de stad aangekomen heeft ze mij een rondleiding gegeven. Het feest van dit weekend draait om de Krämer Brücken brug. Dus daar zijn wij begonnen op de uitkijktoren van de ägidienkirche kerk. Die zit aan de Krämer Brücker brug vast. Flink wat trappen in deze hitte is waanzin. Maar het uitzicht is geweldig. Daar heb ik wel een jumpknie voor over :p

Hierboven zie je de brug van boven geschoten. Het is de oudste en enige bewoonde brug in Europa. De brug bestaat uit allemaal kleine winkeltjes die de onwetende toerist moet voorzien van de nodige souvenirs. Ik probeer geen toerist te spelen en ga daarom je ook niet vermoeien met alle weetjes die ik dit weekend heb gehoord over de brug. Leun achterover en geniet van de stad. Overal waar je kijkt in Erfurt zie je kerken en oude gebouwen. De geallieerden en Russen waren vroeger nog niet in bezit van slimme lasergeleide en satelliet gestuurde bommen. Dus het oude centrum is enorm bespaart gebleven van enige oorlogsschade. Vandaag de dag kan iedereen genieten van dit mooie stukje geschiedenis.

Wil je als autofabrikant aan iedereen laten weten dat jou auto’s de beste vierwielaandrijving heeft ? Dan moet je dat op een leuke manier aanpakken. Zet een leuke Sedan in de rivier. En zorg ervoor dat iedereen de auto kan zien. Ze zijn zelf de kleine details niet vergeten. In het donker brandt de verlichting. Het is dus niet meer zo moeilijk om te vertellen dat het hier gaat om de Audi Quattro. Welk model papierformaat hier precies staat weet ik niet precies. Maar die informatie kan vast en zeker wel iemand in de comment plaatsen.

Die is zeker een ding wat ik in de toekomst wil. Een balkon net boven het water. De hele dag lekker koud klaterend water.

Ik heb nog gigantische veel van de stad gezien. Het feest speelt zich voor het grootste gedeelte af op het plein voor de Dom van Erfurt. Deze gigantische kathedraal doet menig mens een heartbeat overslaan. Wat een kunstwerk. Zowel van binnen als buiten. Samen op de trappen een grote bak verse Aardbeien lopen wegwerken.

In de avond uurtjes begon het te regenen. IS haar vrienden hebben ons uitgenodigd om bij hun thuis nog een DvD-tje te doen. Nog nooit zo’n kut film gezien. Het ging de vrouwen alleen maar om Heath Ledger. Voor mij stond er een krat met halve liters met Becks koud. Dat maakte de film toch nog een beetje interessant.

Dag 3 – zaterdag – Aardbeien en zon

Duitsland is het absolute heiligdom van chocolade. Sinds ik IS ken is mijn liefde voor chocolade weer flink gegroeid. Ik eet het vandaag de dag weer veels te veel van die lekkere goedje. Mijn weegschaal protesteert er dagelijks flink tegen al dit zoete geweld. Goede chocolade doet een mens van binnen smelten. We begonnen de dag in een grote Duitse supermarkt. Zo’n echte Supermarkt met hoofdletter S die zelf de Albert Hein XL doet verbleken. De wasmiddelen staat naast de plasma televisies. Helaas heeft mijn telefoon camera geen 10 mm groothoeklens. Dus ik probeer toch even te laten zien hoe een gedeelte van de chocolade stelling eruit ziet. Voorzien van verse chocolade en aardbeien zijn we weer richting het centrum getrokken.

De zon scheen flink. De halve middag heerlijk in het gras gelegen met een doos aardbeien. Dit is wat ik vakantie noem. Even niets aan mijn hoofd. Geen laptop. Geen internet. Het enige stukje techniek waar ik mee heb lopen spelen is de camera. Zoek de aardbei.

Rond een uurtje of elf was het gigantisch druk op de Dom platz. IS vertelde mij dat het geen uitzondering is als er 100.000 mensen op de been zijn. Iedereen wil het vuurwerk zien. En het wachten wordt zeker weten beloont. Alle lichten op het plein worden gedimd en gaat voor een vermogen de lucht in.

Dag 4 – Zondag – Naar de doctoren

Nee, nee, er is niets ernstig. IS haar grootouders zijn beide doctoren. En als IS in Erfurt is moet ze uiteraard een bezoekje brengen aan haar Opa en Oma.

Na de lunch die bestond uit verse Asperges, gekookte aardappels en met boter aangelegde light-room zijn we samen met de oma voor een wandeling gegaan. Ze wonen praktisch naast het park. Een park compleet met een bron waar je gewoon uit kunt drinken. Wel erg zout water (Natrium gehalte ligt ook zeer hoog).

Het eindpunt van de wandeling is de visvijver. Daarin worden forellen en andere zoutwater vissen gefokt voor het naastgelegen restaurant. De vissen kunnen geen natuurlijk vijanden. En een reiger waagt zich niet aan deze mega vissen. Dus ze doen de hele dag niets anders dan groeien en groeien.

na de wandeling was het tijd voor koffie met cake. En als je denkt aan cake bij Duitsers dan kun je er op rekenen dat er ook cake op de tafel komt te staan.

In de namiddag heeft IS mij alles van de stad laten zien wat totaal afwijkt van de toeristische route. Waaronder haar school enzo. Erfurt is zeker een stad die ik vaker wil bezoeken. De volgende keer wil ik met de auto die kant op. Ik wil wat meer in de regio gaan kijken. Waaronder een bezoek aan de het concentratiekamp Buchenwald, enkele dagen door brengen in noord Tsjechië. Ik moet wel eerlijk toegeven dat door het nemen van die trein ik meer van oost Duitsland heb kunnen zien dan vanaf de autobahn mogelijk is.

Dag 5 – Maandag – zuruck nach hause

Ik heb nu helemaal geen zin meer om verder te typen. De terugreis ging perfect. 1100 uur in de trein. 2100 thuis en aan de spinazi 😉 En mijn angst dat het een te lange post zou worden is helemaal uitgekomen. Nu maar hopen dat jullie modempjes niet te hard zullen roken na al dit plaatjes geweld.

1 Comment

Add Yours →

Leave a Reply