“24” seizoen 6 – Ik verlaat het zinkende schip

De United States of America heeft de laatste dagen een ware golf van aanslagen te verwerken. De Amerikaanse bevolking begint het vertrouwen te verliezen. Mensen worden ten onrechte beschuldigd van terrorisme. De regering pakt mensen zonder enige vorm van bewijzen op. Hoeveel moet er nog gebeuren voordat het land in totale anarchie schiet. Dan stellen de terroristen een ultimatum. Zij willen Jack Bauer. Alleen hij zit gevangen in een Chinese restaurant. Of toch niet? Jack Bauer moet samen met de techneuten van CTU proberen de terroristen te stoppen.

Afgelopen weken heb ik seizoen zes van de serie 24 gevolgd. Vanaf seizoen één heb ik het altijd een leuke en één van de betere series gevonden. Maar na het zien van dit laatste seizoen heb ik nu echt mijn twijfels.

Ik ken Jack Bauer nu 6 dagen. In die periode heb ik hem beter leren kennen dan andere mensen die ik nog veel langer ken. Hij is er alleen maar rauwer op geworden. Maar blijft ook altijd zijn hart op de juiste plek houden. Tenminste. Hij probeert zijn emoties te scheiden van zijn werk voor zijn vaderland. Ook dit seizoen moet hij beslissingen maken die hem niet populair gaat maken bij verschillende organisaties. Omdat hij in de eerste aflevering de dood in zijn ogen heeft gezien gaat hij als een idioot zonder angst voor de dood op pad.

Wat me bij die seizoen opviel is dat het geen afvalrace van ‘bazen’ is. Normaal gaat er een ‘baas’ dood en maken we kennis met de volgende ‘baas’ op de ladder. Dit seizoen is deze opzet anders. Waar ik me dit keer aan ergerde is dat de continuiteit niet klopt. Omdat ik taxichauffeur als hobby doe weet ik hoeveel er kan gebeuren in een paar minuten tijd. Maar ook hoe snel je informatie van de ene chauffeur bij de ander chauffeur heb. Bij dit seizoen had het hele tijd het knagende gevoel dat het niet klopt. Beslissingen die genomen worden door de president zijn sneller bij alle organisaties bekend voordat ik in de taxi de sendknop van mijn bakkie heb ingedrukt. Een tactical team sturen duurt altijd 15 minuten. Maar de ambulance is wel altijd in 2 minuten aanwezig en heeft de slachtoffers al in het verband gedrukt. En zo gaat het continu. Jammer. Het is allemaal de schuld van de commercie. Er moet nu eenmaal tijd in een aflevering worden gestopt voor reclame. Een aflevering levert eigenlijk maar 39 minuten serie. Om toch een seizoen te kunnen vullen worden er altijd weer sub-lijntjes in het verhaal gelegd. Ik moest even lachen om het nieuws van deze week.

Persoonlijk ben ik er nog niet helemaal uit of dit het laatste seizoen is wat ik heb gevolgd van “24”. De glans is er vanaf. Het is te voorspelbaar aan het worden. Het is niet meer zo dat ik 15 episodes non-stop kijk zoals ik bij seizoen twee deed. Tijd voor nieuwe concepten.

Leave a Reply