Noordelijk Film Festival 2007 : Professione: reporter AKA The Passenger

Na een dagje hard werken thuis wil ik tijdens de vrijdag ook nog een film doen. Elke dag één film is geen slecht streven. Meer is welkom.

Professione: reporter is toch alweer een jaartje of 32 oud. Zou mij ook niet verbazen dat de filmrol waar deze film op staat ook 32 jaar oud. De echte charme van het film kijken. sigaret-spots, sneeuw stipjes en af en toe een tikje in het geluid. Misschien horen de afwijkene kleuren bij de film, of is rol sterk verkleurt door de jaren. De film past in lijn met de film die ik gister middag heb gezien. Ze beginnen beide in de regio Darfur. Alleen dan 30 jaar eerder. Het verhaal speelt zich in 1973 af. In deze film wordt ook meteen duidelijk waarom vrouwen zo gigantisch gek zijn op Jack Nicholson. Als Journalist doet hij al jaren verslag uit Afrika. Als geluk bij een ongeluk kan hij een nieuwe identiteit aannemen van man die hij kort daarvoor heeft ontmoet. Met zijn nieuwe identiteit volgen wij hem door Europa, achtervolgd door zijn ex-vrouw, wapenhandelaars en de politie.

Wat een gigantische rust moet de regisseur Michelangelo Antonioni hebben gekend om deze film te maken. Er wordt zo gigantisch veel tijd genomen voor alles. De hele film is een waar schouwspel voor het oog. En de scene overgangen zijn ook werkelijk briljant. Elke camera standpunt moet iemand zwaar hebben nagedacht. Bij deze film heb ik echt het gevoel dat er niets aan het toeval is overgelaten.

De dialogen zijn werkelijk een verlichting. Teksten die kloppen. Je ziet meer mensen dan acteurs. Ik heb deze film ook een vijf uit vijf gegeven. Ik geef films altijd een vijf als ik niet snacht naar het einde. Ook moet er een goed gevoel over de film zijn. Zo’n film als dit brengt je ook in de vakantie stemming. Pak een oude auto en ga op pad.

Helaas is Michelangelo Antonioni een paar maanden geleden overleden. Om zijn werk te eren ga ik wel extra zoeken naar zijn films.

Leave a Reply